მნიშვნელობა არ აქვს, ეს დაზიანებული მცხეთის ძეგლები და ბაგრატის ტაძარია, თუ აბანოთუბანში ლამის მთელი უბნისხელა სასტუმრო; ბათუმის "შერატონი" თუ თბილისის "რედისონი"; პრეზიდენტის სასახლე თუ სიღნაღის "რატუშა"; ან ქუთაისში მშენებარე, ლომების ქანდაკებებით დახუნძლული ოპერა  - ეს ყველაფერი მხოლოდ უკანონობისა და არქიტექტურის ტოტალური პოლიტიზირების  შედეგია.

4-ოთახიან ბინაში ახლა 11 ადამიანი ცხოვრობს. მეტს ვერ მიიღებენ. ერთ ოთახს სამი ან ოთხი იზიარებს. დილით, სანამ ერთი მათგანი საერთო ოთახში სოციალურ  მუშაკს ესაუბრება, მეორე სამზარეულოშია, ჩაის იდუღებს. მესამე სამუშაოდაა წასული, შვილები კი სკოლაში ჰყავს. ბინა გადასარევი რემონტით არ გამოირჩევა, სამაგიეროდ მყუდროა, სუფთა და თბილა. საკვებით და სხვა საჭირო წვრილმანებით უზრუნველყოფილები არიან. ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი ოჯახი გგონია.

კოლორიტული გურული კალანდობა ტელევიზიებით მთელმა საქართველომ ნახა. ტელეჟურნალისტები გუბერნიის მიერ დარიგებულ პრესრელიზებსა და საკუთარი თვალით ნანახზე დაყრდნობით იუწყებოდნენ, რომ მიხეილ სააკაშვილს ოზურგეთის რაიონის სოფელ ცხემლისხიდში სალუქვაძეების ოჯახმა უმასპინძლა.

პროლოგი
თუ არ ვცდები, ზაზა ფირალიშვილის ერთი ძველი სტატიის სათაური იყო "დაბრუნება ისტორიაში". ავტორი, თავის მხრივ, მერაბ მამარდაშვილს დაესესხა, რომელიც ხშირად ამბობდა, რომ საქართველოს დამოუკიდებლობა თუნდაც იმიტომაა აუცილებელი, რომ ჩვენი თავი დავინახოთ, გავარკვიოთ, ვინ ვართ და რას წარმოვადგენთ.