ყველამ ნახა, როგორ გაისეირნა ძველ თბილისში აშშ-ს სახელმწიფო მდივანმა საქართველოს პრეზიდენტთან და ქალაქის მერთან ერთად. ისიც ვნახეთ, როგორ გადაეყარნენ პლანეტისა და ქვეყნის გამგებელნი კაფეში მსხდომ მელანქოლიურ გოგონებს და მათი პაწია დიალოგის მოწმენიც შევიქენით.

თუმცა, რაღა დაგიმალოთ და, ვეჭვობ, რომ ამ საუბრის სრული ვერსია გაეშვათ საინფორმაციოებში. არა მგონია,

საქართველოში თითქმის არავის ანაღვლებს კონსტიტუცია. რა თქმა უნდა, არსებობს რამდენიმე სპეციალისტი და პოლიტიკური თეორიით დაინტერესებული ადამიანი, მაგრამ მოქალაქეების უმრავლესობა მაინც სხვა რამეებზე ფიქრობს. სამართლისა და პოლიტიკის თეორიის სოლიდური ცოდნაა საჭირო იმისთვის, რომ გაიგო, თუ როგორ განსაზღვრავს ამერიკის ან იაპონიის კონსტიტუცია ამ ქვეყნების თავისებურებებს.

ბატონო მინდია, რატომ გადაწყვიტეთ, რომ დამოუკიდებლად გემუშავათ და არ გეთანამშრომლათ  სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიასთან?

კავკასიის კვლევითი რესურსების ცენტრის მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით, მოქალაქეების ნაწილმა არ იცის, სჭირდება თუ არა მას ახალი კონსტიტუცია.

ორიოდე დღის წინ ერთ-ერთ რადიოარხზე ახალგაზრდა პოეტებისადმი მიძღვნილ გადაცემას წავაწყდი და, მიუხედავად იმისა, რომ რეალურად (ან მოდი, ასე ვთქვათ, ჩემი აზრით) ესენი სულაც არ იყვნენ პოეტები, მაინც ბოლომდე მოვუსმინე მათ საუბარს.

სრულიად უწიგნურ და საკუთარ თავში დარწმუნებულ პოეტებს რა გამოლევს საქართველოში, მაგრამ მხოლოდ ეგოცენტრიზმთან და გაუნათლებლობასთან რომ გვქონოდა საქმე, კიდევ რა გვიჭირდა _  ჩვენ წინაშეა სოციალური პოეტის ახალი სახეობა: "პოეტი-თალიბი".

აი, სკანდალიც ამას ჰქვია: აგერ უკვე ერთ წელიწადზე მეტია, გერმანულ ბესტსელერთა სიაში შარლოტე როშის რომანი, "სველი ადგილები" ლიდერობს. წიგნი სულ ორასიოდე გვერდი იქნება, მაგრამ უკვე ერთი მილიონი ეგზემპლარია გაყიდული.

 

ნომერში წაიკითხავთ:

მთავარი თემა

პრეზიდენტი სააკაშვილი მიშას წინააღმდეგ

რეპორტაჟი

რეპორტაჟი პანკისის ხეობიდან

საზოგადოება

უპასუხისმგებლო ექიმები

კულტურა

ბათუმს ქათქათას, ბათუმს გლამურულს