მთელი ბავშვობა და მერეც, ყოველთვის გვყავდა ძაღლი, ხან ქალაქში, უფრო ხშირად კი სოფელში, რაჭაში: კოჭლი პატარა გოშია, სახელად კვანწა, მდინარის (შარეულას) დანახვისთანავე რომ თავით ეშვებოდა წყალში, გიგანტური ლადა, კავკასიურის და სენბერნარის ნაჯვარს ჰგავდა, ირლანდიური სეტერი - რექსა, წუწკი, მაგრამ ძალიან ერთგული ვაჟკაცი, შავტუხა და ჩუმჩუმელა ჯეკა, გადარეული მეგი, ინგლისელი კოკერ-სპანიელი, "არილის" სიმბოლოს, ლორას ქალიშვილი.