ოფშორული კომპანია არ უნდა იყოს მედია ორგანიზაციის მფლობელი (მფლობელი იგივეა, რაც: დამფუძნებელი, პარტნიორი, მესაკუთრე), რადგან ეს ხელს უშლის მედიის გამჭვირვალობას, სანდოობასა და ანგარიშვალდებულებას. სამართლებრივი/ფაქტობრივი მდგომარეობა დასაწყისშივე დავაზუსტებ, რომ ვისაუბრებ მხოლოდ სამაუწყებლო კომპანიებზე და არა ნებისმიერ მედიასაშუალებაზე. საქართველოში მაუწყებლები, როგორც წესი, რეგისტრირდებიან მეწარმე-სუბიექტებად (იგივე საწარმო/კომპანია) და საჭიროებენ ლიცენზიას. სწორედ რეგისტრაციის დროს წარედგინება მარეგისტრირებელ ორგანოს კომპანიის დამფუძნებლების (პარტნიორების) შესახებ ინფორმაცია. კომპანიის მფლობელი შეიძლება იყოს ნებისმიერი, მათ შორის - უცხო ქვეყნის იურიდიული პირი, შესაბამისად ოფშორული კომპანიაც. თუმცა, მეორე მხრივ, მაუწყებელთა შესახებ კანონის თანახმად, მაუწყებლობის სფეროში ლიცენზიის მფლობელი შეიძლება იყოს მხოლოდ საქართველოს რეზიდენტი ფიზიკური ან იურიდიული პირი. მიუხედავად ამ შეზღუდვისა, კანონი არ კრძალავს შუალედური რგოლის გაჩენას. ლიცენზიის მფლობელი სამაუწყებლო კომპანიის მეპატრონე შეიძლება გახდეს ნებისმიერი პირი, მათ შორის - ოფშორული კომპანიაც. მაგალითად, ყველასათვის ცნობილია, რომ „რუსთავი 2“-ისა და „მზის“ წილის მფლობელია ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულებზე (ოფშორული ზონა) რეგისტრირებული კომპანია "DEGSON LIMITED". გამჭვირვალობა საქართველოში ნებისმიერი კომპანიისა და ასევე მაუწყებლების მფლობელების შესახებ ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა შეზღუდულია. კანონით, მარეგისტრირებელ ორგანოსთან არსებული სამეწარმეო რეესტრის ამონაწერი საჯაროა, თუმცა საკუთრივ ამონაწერის ფორმა არ შეიცავს მფლობელების შესახებ მონაცემს. აღნიშნული მონაცემი ფიქსირდება მხოლოდ საწარმოს მიერ წარდგენილ სარეგისტრაციო განაცხადსა და წესდებაში (ამ უკანასკნელის წარმოდგენა დღეს სავალდებულო არ არის). კანონმდებლობა აღნიშნული დოკუმენტების საჯაროობის თაობაზე არაფერს ამბობს. საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის პრაქტიკის თანახმად კი, მარეგისტრირებელი ორგანო გასაჩივრების შემდეგაც არ გასცემს ამ ინფორმაციას. მაგალითად, საიამ 2009 წლის ოქტომბერში მოითხოვა რიგ საწარმოთა (მათ შორის, შპს სამაუწყებლო კომპანია "რუსთავი 2"-ისა და შპს "ტელეიმედის") როგორც სამეწარმეო რეესტრის ამონაწერები, ასევე მათ მიერ წარდგენილი სარეგისტრაციო განცხადებების ასლები. ფინანსთა სამინისტრომ განმარტა, რომ კანონით "არ არის გათვალისწინებული სარეგისტრაციო განცხადებების ასლების გაცემა, ნებადართულია მხოლოდ სამეწარმეო რეესტრის მონაცემების გაცნობა და ამონაწერების განმცხადებლისთვის გადაცემა“. მნიშვნელოვანია, რომ კანონმდებლობა მაუწყებლების შემთხვევაში გამონაკლისს უშვებს და მოითხოვს, რომ ლიცენზიის მფლობელებმა ყოველწლიურად გამოაქვეყნონ და კომუნიკაციების მარეგულირებელ ეროვნულ კომისიას მიაწოდონ ინფორმაცია საწარმოს მფლობელების შესახებ. მიუხედავად ამისა, გამჭვირვალობის პრობლემა თავს იჩენს სწორედ მაშინ, როცა აღმოჩნდება, რომ მფლობელი ოფშორული კომპანიაა. ამისი მიზეზი კი ის გახლავთ, რომ საქართველოს კანონმდებლობით ოფშორული კომპანიის შესახებ ვერაფერს შევიტყობთ, თუ მას საქართველოში არ აქვს ფილიალი. ფილიალის დაფუძნების ვალდებულება კი ამ შემთხვევაში არ არსებობს. სანდოობა რომ არა საზოგადოებრივი ინტერესი, მაუწყებლების საქმიანობა არ დარეგულირდებოდა კანონმდებლობით და ეთიკური სტანდარტებიც კი არ დადგინდებოდა ნორმატიული აქტით. საზოგადოებრივი ინტერესი არსებობს სწორედ სანდო, მიუკერძოებელ და სამართლიან მაუწყებლობაზე, ეს ყველაფერი კი დამოკიდებულია მაუწყებლის ფინანსებისა და გადაწყვეტილებების მიმღებების შესახებ ინფორმაციის გამჭვირვალობის ხარისხზე. ყველასთვის ნათელია, რომ ოფშორული კომპანიების მთავარი ატრიბუტი არ გახლავთ ღიაობის პრინციპი, უფრო - პირიქით. ანგარიშვალდებულება ოფშორული კომპანიების მონაწილეობა გაართულებს კომისიის მხრიდან მედიამფლობელების მიერ კანონით დადგენილი (მაგალითად, სალიცენზიო პირობების დაცვა) მოთხოვნების შესრულებაზე კონტროლს. მაგალითად, კანონით იკრძალება მაუწყებლის საკუთრების კონცენტრაცია, ანუ პირს უფლება აქვს, დამოუკიდებლად ან მასთან ურთიერთდამოკიდებულების (თუ ერთი პირი პირდაპირ ან ირიბად ფლობს მეორე პირის აქციებს ან საწესდებო კაპიტალის წილს, არის მისი თანამდებობის პირი, ან მისთვის ან მისი აქციონერის, პარტნიორის ან თანამდებობის პირისთვის ასრულებს რაიმე ანაზღაურებად სამუშაოს; აგრეთვე თუ ერთი მაუწყებელი ახორციელებს მაუწყებლობას მეორე მაუწყებლის მეშვეობით) მქონე პირთან ერთად ფლობდეს არა უმეტეს 1 საერთო საეთერო სატელევიზიო და 1 საერთო საეთერო რადიომაუწყებლობის ლიცენზიას თითო მომსახურების ზონაში. კომისია ვალდებულია, კონცენტრაციის თავიდან ასაცილებლად გარკვეულ ზომებს მიმართოს. თუმცა, თუ ოფშორული კომპანიების შესახებ ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის, არც კომისიის საქმიანობის გაკონტროლების საშუალება გვაქვს.